Rozwój dziecka

Co zrobić, kiedy dziecko nie chce się uczyć?

Niechęć do nauki jest powszechnym zjawiskiem i może dotykać dzieci w różnym wieku. Niezależnie od przyczyny problemu, wraz z upływem czasu zawsze pojawiają się negatywne konsekwencje takiego stanu rzeczy. Dziecko, które nie chce się uczyć, może mieć coraz większe trudności w szkole – rosnące zaległości sprawiają, że w dzienniku coraz częściej lądują niskie stopnie. Co więcej, młodzież, która ma poważne kłopoty z nauką, nierzadko musi uczęszczać na zajęcia pozalekcyjne lub korepetycje. Prywatne lekcje przedmiotowe są skuteczne, jednak wiążą się z niemałym wydatkiem finansowym. Zarówno wychowawcy, rodzice, jak i opiekunowie zastanawiają się nad tym, co robić w sytuacji, kiedy dziecko nie wykazuje najmniejszych chęci do nauki. Przekonaj się, jakie są skuteczne sposoby na wzmacnianie dziecięcej motywacji do zdobywania wiedzy i wykonywania codziennych obowiązków szkolnych. 

Niechęć do nauki – jakie są przyczyny?

Brak motywacji do nauki może mieć wiele przyczyn. U młodzieży w wieku szkolnym najczęściej to zjawisko powodują następujące aspekty: 

  • brak nawyku systematycznej nauki, 
  • trudności rozwojowe – zaburzenia takie jak dysleksja, dyskalkulia lub problemy z koncentracją uwagi mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie w szkole i powodować w dziecku frustrację, 
  • konflikty z rówieśnikami – napięte stosunki z innymi uczniami sprawiają, że dziecko jest przygnębione i rozproszone, co negatywnie przekłada się na wyniki w szkole, 
  • wysoka presja osiągnięć – jej źródłem może być perfekcjonizm dziecka lub poprzeczka, którą wytyczyli dziecku opiekunowie lub pedagodzy. 

Brak motywacji do nauki – jaka jest rola rodzica?

Niechęć do nauki prowadzi do wielu trudności – dlatego też zadaniem rodziców jest wsparcie emocjonalne dziecka oraz szukanie odpowiednich rozwiązań. Obserwowanie narastających zaległości dziecka jest stresujące także dla samych opiekunów. Co robić w takiej sytuacji? Pierwszym ważnym krokiem skutecznej pomocy jest dbałość o komunikację – zarówno z dzieckiem, jak i nauczycielami. W tym aspekcie rodzice mogą stworzyć bardziej sprzyjające do nauki środowisko. Rozmowy z wychowawcą szkolnym lub pedagogiem również mogą przynieść wiele dobrego. Decydując się na omówienie sprawy, rodzice mogą zorientować się, czy dana szkoła oferuje dodatkowe zajęcia pozalekcyjne lub korepetycje z przedmiotu, który jest dla dziecka problematyczny. Takie opcje ze względu na swój nieformalny charakter mogą być dla dziecka dużo ciekawsze, co wzbudza jego motywację wewnętrzną do zdobywania wiedzy. 

Niechęć do nauki – dlaczego warsztaty i zajęcia pozalekcyjne to dobry pomysł?

Warsztaty i zajęcia pozalekcyjne to doskonały pomysł na przezwyciężenie niechęci do nauki. Dlaczego są tak skuteczne? Zajęcia prowadzone w nietypowej formie są dla dzieci niezwykle atrakcyjne – większość trudnych zagadnień przekazuje się im poprzez zabawę. Warsztaty pozalekcyjne nie tylko rozbudzają dziecięcą ciekawość, ale także dają młodzieży możliwość bezpiecznego eksperymentowania i odkrywania faktów z różnych dziedzin. Innym pozytywnym skutkiem z uczestnictwa w zajęciach pozalekcyjnych jest poprawa zdolności komunikacyjnych i relacji z rówieśnikami – jest to niezwykle ważne, jeśli powodem niechęci do nauki są u dziecka trudności w kontaktach z grupą rówieśników. 

Wsparcie dziecka, które nie chce się uczyć – o czym należy pamiętać?

Dziecko, które jest niechętne do nauki, potrzebuje wiele wsparcia. W takiej sytuacji warto pamiętać, że za takim problemem mogą kryć się różne przyczyny. Wśród nich najczęściej wymienia się problemy emocjonalne, trudności rozwojowe dziecka lub presję zewnętrzną do zdobywania osiągnięć. Niezwykle ważne jest, aby rodzice wykazywali się dużym zrozumieniem, empatią i stale zachęcali dziecko – krytykowanie i karanie nie jest skuteczne i zdrowe dla psychiki dziecka. Poważne kłopoty z nauką wymagają konsultacji ze specjalistą, np. psychologiem rozwojowym, który pomoże zlokalizować źródło problemu i podpowie, w jaki sposób go zwalczyć. Każde dziecko jest inne i ma różne potrzeby – stąd należy traktować je indywidualnie i z szacunkiem.